Έλα σαν άνοιξη
αλαφροπατώντας πάνω σε γαλανό ουρανό
ενδεδυμένη τα λευκά της νεότητας.
Άσε την ικμάδα σου να ζωντανέψει τους βλαστούς
να ντύσει με ζωή το νοτισμένο χώμα.
Μπουμπούκιασε η βερικοκιά, για δες!
Θυμάσαι;
Θα ‘ναι κοντά δέκα χρόνοι
που τον γλυκό καρπό φιλώντας έκρυψες στη γη.
Και τώρα δεντρί ολάκερο μας φιλεύει τη δροσιά του.
Έλα σαν ήλιος γιορτινός, ολόχρυσος
να μου θαμπώσεις το βλέμμα.
Σαν κεχριμπάρι ακριβό που σφίγγω μ’ αγωνία
σαν προσμετρώ τις ώρες να φανείς
στον κόρφο μου να δέσεις.
Έλα σαν περιστέρι γοργοφτερουγίζοντας
πάνω σε γαλανό ουρανό
στολισμένο με νέφη ανάρια κι αόριστα
να γίνεις ταίρι μου ακριβό
να χτίσουμε τον κόσμο απ’ την αρχή.
Να σου χαρίσω ερυθρόλευκα του Μάρτη παράσημα
κι άλλα τόσα κλαδιά και κορδέλες
να σιάξεις μια φωλιά της
αγάπης.
Σαν μαρτυρία της ίριδας να ‘ρθεις.
Λευκό φως που ερωτεύεται
το διαμαντένιο δάκρυ τ’ ουρανού
και αναλύεται σ’ επτά του κόσμου αλήθειες.
Ελπίδα, αγάπη, χαρά, ευτυχία, ηρεμία, όραμα, σοφία.
Υπόσχεση συνέχειας, δήλωση αθανασίας.
Άσε τ' αγέρι να μας πλέκει τα μαλλιά
κι εσύ να στροβίλίζεσαι στης γέννησης τη δίνη.
Μα πιότερο απ’ όλα σαν
έμπνευση θέλω να ‘ρθεις
να μου μαγέψεις πάλι το μυαλό
και να στοιχειώσεις όλα μου τα χρώματα.
Με παπαρούνες άλικες και πασχαλιές
να περιγράψω τη θυσία Του και τ΄ ακριβό Της δάκρυ
κι όσο ο κισσός αναρριχάται γύρω απ΄ τα καμπαναριά
άσε να βαρούν τα σήμαντρα όλα
κι εγώ να ψιθυρίζω ... Δόξα σοι.
Σταυρούλα Δεκούλου Παπαδημητρίου
29/3/19
Οι φωτογραφίες ανήκουν στη γράφουσα. Τα άνθη είναι γέννημα δική μας φροντίδας. Ο πίνακας Πρώιμος Μάρτης (ακριλικά σε καμβά και ανάγλυφες τεχνοτροπίες άμμου) είναι έργο της γράφουσας και στολίζει πλέον τον τοίχο ενός πολύ αγαπημένου της προσώπου.