Λογισμών αραξοβόλι: Βραβεία των φίλων

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Βραβεία των φίλων. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 2 Φεβρουαρίου 2023

Η φίλη μου η Αριστέα...

Ο Φλεβάρης έκανε ποδαρικό φορτωμένος δώρα που ήρθαν από ένα κάστρο ξεχωριστό. Ένα κάστρο που αντί για δράκους, έχει σκύλο (τον Μάξ) και αντί για πολεμίστρες έχει μια αυλή γεμάτη λουλούδια. Δεν έχει υπηρέτες γιατί όσοι κατοικούν σε αυτό έμαθαν να αυτοεξυπηρετούνται, να είναι αυτάρκεις και να προσφέρουν. Δεν έχει χρυσά και μαλάματα εκτός και με ρωτάτε για την καρδιά των ανθρώπων που κατοικούν εκεί.

Η Κυρά του κάστρου δεν φορά τουαλέτες ούτε έχει κορώνα στα μαλλιά. Ξέρει όμως πώς να κάθεται στον θρόνο της καρδιάς μας. Δεν οργανώνει πάρτι με ορχήστρες και τραπέζια με γεμιστά γουρουνόπουλα και πενταόροφες τούρτες.

Όμως...

Κάθε που όλα μοιάζουν δύσκολα, ανυπόφορα, ανιαρά ...

Ανοίγει τη μεγάλη σάλα του Κάστρου της και στρώνει το τεράστιο τραπέζι του με ένα ολόλευκο λινό τραπεζομάντηλο και πάνω βάζει αναρίθμητα σερβίτσια ώστε όποιος και να περάσει να έχει θέση και για εκείνον να κάτσει και μας καλεί να δειπνήσουμε με ποίηση.

Βάζουμε όλοι τα καλά μας και τρέχουμε στη μαγική αυτή γιορτή.

Γεμίζουμε την καρδιά μας και το μυαλό μας λέξεις και στίχους και νοήματα και εικόνες και τα προσφέρουμε ως δώρα στην όμορφη Κυρά που ευθύς αμέσως τα τοποθετεί πάνω στο τραπέζι και τα θαυμάζουμε και τα δοκιμάζουμε όλα, γιατί όλα είναι διαλεχτά και όλα νόστιμα γιατί όλα είναι γραμμένα από καρδιάς και στολισμένα με αγάπη.

Μέρες κρατά τούτη η γιορτή των λέξεων.

Μια γιορτή που σε αναγκάζει να μπεις μέσα της με καθαρό μυαλό και καρδιά, χωρίς υστεροβουλία γιατί γιορτάζουν οι λέξεις, οι στίχοι, η ποίηση.

Γιορτάζει η φιλία, ο σεβασμός, η συνύπαρξη, η αγάπη.

Γιορτάζει η ποίηση...

Τη γιορτή αυτή η Κυρά του Κάστρου την ονόμασε Συμπόσιο Ποίησης

και μέχρι τώρα έχουμε ζήσει 29 τέτοιες γιορτές.

Στο τέλος κάθε γιορτής διαλέγουμε τους στίχους εκείνους που άγγιξαν την καρδιά μας λίγο περισσότερο από τους άλλους και η Κυρά του Κάστρου ετοιμάζει ένα δώρο με τα ακριβά της χέρια και το προσφέρει στον νικητή.

Και είναι ακριβό και πολύτιμο, να ξέρετε,

το δώρο το φτιαγμένο με τα ίδια σου τα χέρια,

γιατί κλείνει μέσα του την αγάπη, τη σκέψη, την έννοια, τη φροντίδα, τη ζεστασιά του ανθρώπου που το ετοιμάζει.

Είναι πολύτιμο γιατί κόστισε χρόνο και ο χρόνος είναι κάτι που δεν μπορούμε ποτέ να γυρίσουμε πίσω στον άλλο.

Στην 29η γιορτή μας έτυχαν οι δικοί μου στίχοι να αγκαλιαστούν λίγο περισσότερο από τους άλλους και χτες βρήκα το δώρο μου να με περιμένει κάνοντας ποδαρικό με αυτή την εικόνα ο Φλεβάρης σε μια χρονιά που ελπίζω και προσεύχομαι να μη μου πάρει κανέναν πια μακριά, να αφήσει να έρθει η άνοιξη στις καρδιές μας και ειρήνη στον κόσμο και να έχουν όλοι οι άνθρωποι της γης ένα ζεστό κρεβάτι και ένα πιάτο φαγητό, να έχουν τα παιδιά πανωφόρια στο κρύο και παπουτσάκια στα πόδια τους, να έχουν όλα τα ζώα κάποιον να τα αγαπά και να τα φροντίζει και να σταματήσει η Μεσόγειος να καταπίνει ανθρώπους και οι πηγές αντί για νερό να αναβλύζουν αίμα αθώων ανθρώπων.

Τα μυρωμένα με αγάπη και έννοια δώρα μου τα έφτιαξε με τα ευλογημένα της χέρια

η Αριστέα

η Κυρά του Κάστρου

που κάνει τις γιορτές της ποίησης

και που μπορώ να λέω και να φωνάζω δακρύζοντας ότι πέρα και πάνω από όλα πια

είναι,

Η φίλη μου η Αριστέα

κι αυτό είναι το πιο όμορφο δώρο που θα μπορούσε να μου χαρίσει ποτέ.

Οι θησαυροί μου... φτιαγμένοι όλοι από τα χεράκια της Αριστέας

Η κάρτα με τα ακριβά λόγια της Κυράς του Κάστρου

Ξύλινα σουβέρ, μοναδικής ομορφιάς, χειροποίητα, μοσχοβολιά ξύλου και αγάπης

Ένα στολισμένο σαπουνάκι

Ένα ξύλο κοπής, ένα μικρό έργο τέχνης που μόλις πήρε την τιμητική του θέση στο σαλόνι μου

Ξύλινος σελιδοδείκτης στολισμένος με τη μέθοδο decoupage να με συντροφεύει στα διαβάσματά μου

Αγκαλιάζει τα γράμματα χωρίς διακρίσεις.

Ρήματα φτιάχνει της ζωής ακριβά.

Ισορροπεί στης μέρας τις κρίσεις.

Στρώνει τραπέζι με στίχους και μας κερνά.

Τόνους αγάπη τριγύρω χαρίζει

Είναι δυνατή και πάντα ελπίζει

Ασταμάτητα λέει... η Ζωή είναι ωραία!

Είναι η φίλη μου η Αριστέα 💓

Δεν κατάφερα να βρω τα γράμματα να γράψω ευχαριστώ

Εύχομαι όμως να νιώσατε το πώς ένιωσα

και σας εύχομαι ολόψυχα να έχετε την τύχη και την ευλογία

μιας Αριστέας στη ζωή σας

Σταυρούλα

2/2/23

Τρίτη 10 Μαΐου 2016

LIEBSTER BLOG AWARD

Είχα την μέγιστη τιμή να δεχτώ από την Πεταλούδα ένα πολύ κομψό και ξεχωριστό βραβείο που για μένα αναγάγεται σε βραβείο προσοχής. Ένας άνθρωπος δηλαδή ήρθε στο σπιτικό μου και φώτισε τον δρόμο του και για άλλους συνοδοιπόρους. Το βραβείο αυτό έχει σκοπό να κάνει γνωστά μπλογκς που ακούμπησαν την καρδιά μας και ταξίδεψαμε μαζί τους. Μας δίνονται δέκα ερωτήσεις τις οποίες πρέπει να απαντήσουμε και στη συνέχεια να δώσουμε τη σκυτάλη σε άλλα δέκα μπλογκς για να υποδεχτούν κι αυτά τους αναγώστες μας. Το μοναδικό όριο είναι να έχουν κάτω από διακόσιους οπαδούς (κι αυτός είναι όπως καταλαβαίνετε Μαρία μου, Αριστέα μου, Πέτρα μου, Ρούλα μου, ο λόγος που δεν κρατώ πανό που γράφουν τα ονόματά σας)

Παμε λοιπον, με τις ερωτησεις:

1. ‘Εχετε σκεφτεί ποτέ ν’ αλλάξετε το όνομα του μπλογκ σας;

Οχί, το αραξοβόλι μου είναι αυτό ακριβώς που λέει... εκεί αράζουν οι λογισμοί μου και συνδιαλλέγονται με την ψυχή μου και τ’ άπειρο.

2.Πόσο έχει αλλάξει η κάθε σας μέρα από την πρώτη φορά που πατήσατε το πλήκτρο Δημοσίευση;

Αρκετά θα έλεγα. Νιώθω σαν ένας ζωγράφος που τελειώνει το έργο του και το κρεμά μεγαλόπρεπα στο τοίχο της γκαλερί του ή τον αφήνει να ρεμβάζει πάνω σε ένα καβαλέτο. Είναι απίστευτη αίσθηση όταν ακούς το κουδουνάκι στην είσοδο και κάποιος έρχεται να δει τι έγραψες. Μη γελάτε ! Δεν είναι μόνο όσοι σχολιάζουν ... είναι και όσοι έρχονται και βλέπουν σιωπηλά. Είναι κι αυτοί μάτια που χάιδεψαν τη δημιουργία σου και είμαι ευγνώμων γι’ αυτό.

3. Όταν δεν έχετε έμπνευση, πού καταφεύγετε για να τη βρείτε και να αλλάξει η διάθεσή σας;

Όταν δεν έχω έμπνευση απλά δεν γράφω. Εξάλλου κατ’ εμέ η γραφή δεν πρέπει να είναι απαραίτητα τακτική. Γράφω όταν έχω κάτι να πω ή θέλω κάτι να εκφράσω.

4. Έχετε σκεφτεί να ασχοληθείτε επαγγελματικά με το μπλόγκινγκ;

Δεν θα μπορούσα να βάλω τιμή στην ψυχή μου, οπότε όχι !

5. Ποια είναι η γνώμη σας για τους Έλληνες μπλόγκερς σε σχέση με τους ξένους;

Δεν παρακολουθώ ξενα μπλογκς. Όσο για τους Έλληνες μπλόγκερς, εδώ μέσα γνώρισα υπέροχους, αυθεντικούς ανθρώπους που από μια εικόνα στον υπολογιστή έγιναν όμορφοι σκαριφισμοί της ψυχής μου.

6. Πόσο γεμάτη είναι η μέρα σας; Τι κάνετε στον ελεύθερο χρόνο σας;

Με τρία παιδιά και μια δουλειά με κυλιόμενο ωράριο σ’ ένα δύσκολο τομέα της υγείας η μέρα ως χρόνος δεν μου φτάνει. Όταν τελειώνω με όλα ο χρόνος που απομένει είναι ό,τι χαροποιεί τα παιδιά. Από μια βόλτα ή μια ταινία μέχρι ένα αγαπημένο γλυκό ή κυνηγητό μέσα στο σπίτι. Κάπου εκεί ενδιάμεσα βάζω τις λέξεις σε σειρά και γράφω ποιήματα και παραμύθια είτε για το μπλογκ, είτε για λογοτεχνικούς διαγωνισμούς ή για τα περιοδικά που δημοσιεύω.

7. Σ’ ένα όνειρο πού θα ταξιδεύατε; Σε ποια χώρα θα ήσασταν και τι θα θέλατε να κάνετε;

Η ιστορία της οικογένειάς μου ξεκινάει πριν το 1500μ.Χ. Ο προ προ προ προ ... πάππους μου ήταν δούκας στη Φλορεντία με το όνομα De Cule. Θα ήθελα να πάω πίσω στο χρόνο και να ζήσω την ιστορία του που τον ανάγκασε να φύγει από τη Φλορεντία και να μετοικήσει στο Οίτυλο της Μάνης όπου και έφτιαξε τον τότε πύργο της οικογένειας και έχτισε τη μονή Δεκούλων (εξελληνισμένο De Cule).

8. Το ποτήρι το βλέπετε μισοάδειο η μισογεμάτο;

Μαχόμενη στη δουλειά μου μεταξύ ζωής και θανάτου, χρέος μου είναι σε όσους υπηρετώ να το βλέπω πάντα μισογεμάτο !

9. Διαλέξτε: ελληνική, μεξικάνικη ή ασιατική κουζίνα;

Είμαι θετική στο να δοκιμάζω και να μαγειρεύω τα πάντα, αλλά λατρεύω την ελληνική κουζίνα.

10. Αγαπημένο στυλ διακόσμησης;

Στο σπίτι μου έχω δερμάτινους αναπαυτικούς καναπέδες σε άσπρο χρώμα, μια γυάλινη τραπεζαρία, ενώ τους τοίχους και τους άλλους χώρους στολίζουν πίνακες, ξυλόγλυπτα και κεριά. Αγαπημένο μου σημείο του σπιτιού ο χώρος μπροστά από το τζάκι όπου βρίσκονται και πολλές ζωγραφιστές πέτρες, αλλά και όλες οι ποιητικές συλλογές και μυθιστορήματα των φίλων μου.