Κάθε που κουράζεται η ψυχή από τα τόσα της ζωής ταξίδια, αρχίζει η ποίηση κι αναβλύζει απ' τα εσώτερά μας και οι στίχοι πλέκουν ένα δίχτυ ασφαλείας να μας σώσει από το βάραθρο του χάους κάθε που πηδάμε στο κενό...
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Συνεντεύξεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Συνεντεύξεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 17 Ιανουαρίου 2017

«…το 10 άλλωστε ανήκει στον Ελύτη» – Σταυρούλα Δεκούλου Παπαδημητρίου

Σήμερα, στην λογοτεχνική δράση «Ελάτε να μιλήσουμε για τη λογοτεχνία» φιλοξενούμε την λογοτέχνη Σταυρούλα Δεκούλου Παπαδημητρίου, την οποία και ευχαριστώ για την τόσο ανθρώπινη και δοτική της συνέντευξή!

Ας την γνωρίσουμε λοιπόν :




Βιογραφικό Σημείωμα

Η Σταυρούλα Δεκούλου Παπαδημητρίου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα όπου και εργάζεται σήμερα στον τομέα της υγείας. H μεγάλη της αγάπη για τη γραφή ξεκινά από τα παιδικά της χρόνια, όπου μικρές ιστορίες της δημοσιεύονται σε περιοδικά της δεκαετίας του ’90.

Ποιήματα, παραμύθια και διηγήματά της έχουν αποσπάσει πρώτα και δεύτερα βραβεία, σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς σοβαρών πνευματικών φορέων. Έχει διατελέσει μέλος κριτικών επιτροπών σε διαγωνισμούς ποίησης, ενώ γράφει κριτικές και προλογίζει ποιητικές συλλογές και μυθιστορήματα.

Δημοσιεύει στα λογοτεχνικά περιοδικά: Πνευματική Ζωή, Νέα Αριάδνη, Πνοές Λόγου και Τέχνης και Κελαινώ. Το 2016 βραβεύτηκε από τον όμιλο Ξάστερον με το βραβείο Φέρελπις Ποιήτρια της Χρονιάς. Φέτος ανθολογείται στα ερωτικά ημερολόγια των εκδοτικών οίκων Βεργίνα (Αχ! Έρωτα) και Πνοές Λόγου και Τέχνης και στον ένατο τόμο της ανθολογίας της Νέας Αριάδνης για τη Μεσσηνία.

Κριτική για την ποίησή της έχουν γράψει οι κύριοι, Μιχάλης Σταφυλάς (πεζογράφος, εκδότης και κριτικός λογοτεχνίας), Κώστας Καρούσος (πρόεδρος της ΕΕΛ) και Λάσκαρης Ζαράρης(ποιητής, συγγραφέας). Η πρώτη της ποιητική συλλογή με τίτλο “Στον αστερισμό του Ιβίσκου” αναμένεται να εκδοθεί μέσα στο 2017. Δημοσιεύσεις της εκτός από τα περιοδικά θα βρείτε 

1. Γιατί γράφεις;
Κάθε που γράφω νιώθω πως η βροχή ξεπλένει τη σκόνη που ο χρόνος αφήνει πάνω στην ψυχή μου.

2. Ποιο είδος γραφής αγαπάς να υπηρετείς και για ποιο πιστεύεις πως δεν έχεις τις απαραίτητες ικανότητες, διάθεση και γνώσεις για να συνεισφέρεις; 
Αγαπώ πολύ την ποίηση και την συγγραφή παραμυθιών. Δεν πιστεύω πως θα μπορούσα να γράψω θεατρικό ή δοκίμιο.

3. Τι είναι για εσένα οι αναγνώστες; Πελάτες, κριτές ή συμβουλάτορες;
Οι αναγνώστες για μένα είναι συνταξιδιώτες στο σκαρί των λογισμών μου. Ισότιμα μέλη μιας ψυχικής διαδρομής που χαράζεται μεσα από την αλληλεπίδραση γράφοντα και αναγνώστη.

4. Τι εικόνα πιστεύεις πως έχουν για εσένα οι αναγνώστες; Ισχύει;
Θέλω να πιστεύω πως με βλέπουν σαν έναν άνθρωπο που ζωγραφίζει με τις λέξεις του παράθυρα για να κοιτάμε μαζί μέσα από αυτά.

5. Τι σε ενοχλεί και θα ήθελες να αλλάξει στον λογοτεχνικό χώρο; Τι σου αρέσει και θα ήθελες να μείνει ως έχει;
Παλιότερα, οι εκδόσεις ήταν πιο προσεγμένες και με σεβασμό στον αναγνώστη. Τώρα παρατηρούμε ο καθένας που διαθέτει λίγα χρήματα να μπορεί να εκδόσει ένα βιβλίο ανεξαρτήτως περιεχομένου και επιπέδου.Μου αρέσει που υπάρχουν λογοτεχνικά περιοδικά όπου μπορείς να δεις όλη την παλέτα της ποίησης του σήμερα.

6. Με άριστα το 10, πού κατατάσσεις την συγγραφική σου ικανότητα και γιατί;
Θα έλεγα, οτιδήποτε κάτω του δέκα για να έχω πάντα περιθώρια βελτίωσης. Το 10 άλλωστε ανήκει στον Ελύτη.

7. Πιστεύεις πως οι περισσότεροι ομότεχνοί σου γράφουν από εσωτερική ανάγκη ή επιδιώκουν αποκλειστικά το χρήμα και την δόξα;
Δεν πιστεύω ότι υπάρχει έστω και ένας ποιητής που να περιμένει να πλουτίσει από την ποίηση. Αναγνωρισιμότητα ναι, κι εμένα με κολακεύει, αλλά η ποίηση δεν είναι μέσο απόκτησης χρημάτων. Θεωρώ πώς οι περισσότεροι γράφουν ορμώμενοι από μια εσώτερη ανάγκη να εκφραστούν.

8. Έχεις μόνο συμπάθειες ή και αντιπάθειες στους λογοτεχνικούς κύκλους; Ποια η αιτία αυτών;
Αν εννοείς αν αντιπαθώ κάποιον, σου ομολογώ πως δεν έχω κανένα λόγο να το κάνω. Τωρα αν με αντιπαθούν δεν το γνωρίζω γιατί σίγουρα δεν θα ειπωθεί μπροστά μου, αλλά κοιμάμαι ήσυχη γνωρίζοντας πως δεν έχω κάνει κάτι σκόπιμα για να το προκαλέσω.

9. Ανέφερε τρείς χαρακτηρισμούς για τον εαυτό σου για τους οποίους είσαι υπερήφανος/η και άλλους τρείς για τους οποίους όχι.Ανιδιοτελής, εχέμυθη, υπερήφανη.
Υποχωρητική, συμπονετική, εσωστρεφής (τα εξής τρία τα θεωρώ ελαττώματα λόγω εποχής)

10. Ο χειρότερος εφιάλτης που φοβάσαι για την καριέρα σου και το ομορφότερο όνειρό που σου έχει πραγματοποιηθεί ή προσδοκάς να συμβεί στο μέλλον;
Δουλεύοντας στον τομέα της υγείας (εντατική μονάδα νεογνών) ο χειρότερος εφιάλτης μου και δυστυχώς απτή πραγματικότητα είναι κάθε που χάνεται ένα παιδί. Η ποίηση για μένα δεν είναι καριέρα. Έχω πολύ δρόμο ακόμα μπροστά μου και τα όνειρα είναι πολλά, θα σου πω όμως κάτι που λάτρεψα όταν συνέβη. Στον παιδικό σταθμό που έστελνα και στέλνω τα παιδιά μου έδωσα ένα παραμύθι. Άρεσε τόσο στα παιδάκια που το έφτιαξαν με ζωγραφιές και το δραματοποίησαν. Όταν εκδοθεί, θα χρησιμοποιήσουμε τις ζωγραφιές των παιδών. Αυτό για μένα ήταν μια μεγάλη ικανοποίηση, μια ψυχική δικαίωση που πληρώθηκε με χρώματα και χαμόγελα από μικρά παιδιά.

11. …και η ώρα σου να ανταποδώσεις την…. ιερή εξέταση που πέρασες από αυτή την ανακριτική συνέντευξη! Κάνε μια δική σου, λογοτεχνική ερώτηση-ταμπού για κάτι που θα ήθελες να μάθεις για τον δημιουργό αυτού του ερωτηματολογίου!
Φοβάσαι μήπως κάποια μέρα ξυπνήσεις και δεν έχεις τίποτα πια να γράψεις;

Θεόφιλος Γιαννόπουλος: …άν συμβεί κάτι τέτοιο, τότε δε θα έχει νόημα το να ξυπνήσω…



Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για την συμμετοχή.

Ελάτε να βάλουμε όλοι μας από ένα λιθαράκι ώστε ο λογοτεχνικός κόσμος να γίνει ακόμη ομορφότερος!

Με όλη μου τη θετική ενέργεια

Θεόφιλος Γιαννόπουλος

Τρίτη 10 Μαΐου 2016

LIEBSTER BLOG AWARD

Είχα την μέγιστη τιμή να δεχτώ από την  Πεταλούδα ένα πολύ κομψό και ξεχωριστό βραβείο που για μένα αναγάγεται σε βραβείο προσοχής. Ένας άνθρωπος δηλαδή ήρθε στο σπιτικό μου και φώτισε τον δρόμο του και για άλλους συνοδοιπόρους. Το βραβείο αυτό έχει σκοπό να κάνει γνωστά μπλογκς που ακούμπησαν την καρδιά μας και ταξίδεψαμε μαζί τους. Μας δίνονται δέκα ερωτήσεις τις οποίες πρέπει να απαντήσουμε και στη συνέχεια να δώσουμε τη σκυτάλη σε άλλα δέκα μπλογκς  για να υποδεχτούν κι αυτά τους αναγώστες μας.  Το μοναδικό όριο είναι να έχουν κάτω από διακόσιους οπαδούς (κι αυτός είναι όπως καταλαβαίνετε Μαρία μου, Αριστέα μου, Πέτρα μου, Ρούλα μου,  ο λόγος που δεν κρατώ πανό που γράφουν τα ονόματά σας)
Παμε λοιπον, με τις ερωτησεις:

1. ‘Εχετε σκεφτεί ποτέ  ν’ αλλάξετε το όνομα του μπλογκ σας;

Οχί, το αραξοβόλι μου είναι αυτό ακριβώς που λέει... εκεί αράζουν οι λογισμοί μου και συνδιαλλέγονται με την ψυχή μου και τ’ άπειρο.

2.Πόσο έχει αλλάξει η κάθε σας μέρα από την πρώτη φορά που πατήσατε το πλήκτρο Δημοσίευση;



Αρκετά θα έλεγα. Νιώθω σαν ένας ζωγράφος που τελειώνει το έργο του και το κρεμά μεγαλόπρεπα στο τοίχο της γκαλερί του ή τον αφήνει να ρεμβάζει πάνω σε ένα καβαλέτο. Είναι απίστευτη αίσθηση όταν ακούς το κουδουνάκι στην είσοδο και κάποιος έρχεται να δει τι έγραψες. Μη γελάτε ! Δεν είναι μόνο όσοι σχολιάζουν ... είναι και όσοι έρχονται και βλέπουν σιωπηλά. Είναι κι αυτοί μάτια που χάιδεψαν τη δημιουργία σου και είμαι ευγνώμων γι’ αυτό.

3. Όταν δεν έχετε έμπνευση, πού καταφεύγετε για να τη βρείτε και να αλλάξει η διάθεσή σας;

Όταν δεν έχω έμπνευση απλά δεν γράφω. Εξάλλου κατ’ εμέ η γραφή δεν πρέπει να είναι απαραίτητα τακτική. Γράφω όταν έχω κάτι να πω ή θέλω κάτι να εκφράσω.

4. Έχετε σκεφτεί να ασχοληθείτε επαγγελματικά με το μπλόγκινγκ;

Δεν θα μπορούσα να βάλω τιμή στην ψυχή μου, οπότε όχι !

5. Ποια είναι η γνώμη σας για τους  Έλληνες μπλόγκερς σε σχέση με τους ξένους;



Δεν παρακολουθώ ξενα μπλογκς. Όσο για τους Έλληνες  μπλόγκερς, εδώ μέσα γνώρισα υπέροχους, αυθεντικούς ανθρώπους που από μια εικόνα στον υπολογιστή έγιναν όμορφοι σκαριφισμοί της ψυχής μου.

6. Πόσο γεμάτη είναι η μέρα σας; Τι κάνετε στον ελεύθερο χρόνο σας;

Με τρία παιδιά και μια δουλειά με κυλιόμενο ωράριο σ’ ένα δύσκολο τομέα της υγείας η μέρα ως χρόνος δεν μου φτάνει. Όταν τελειώνω με όλα ο χρόνος που απομένει είναι ό,τι χαροποιεί τα παιδιά. Από μια βόλτα ή μια ταινία μέχρι ένα αγαπημένο γλυκό ή κυνηγητό μέσα στο σπίτι. Κάπου εκεί ενδιάμεσα βάζω τις λέξεις σε σειρά και γράφω ποιήματα και παραμύθια είτε για το μπλογκ, είτε για λογοτεχνικούς διαγωνισμούς ή για τα περιοδικά που δημοσιεύω.

7. Σ’ ένα όνειρο πού  θα ταξιδεύατε; Σε ποια χώρα θα ήσασταν και τι θα θέλατε να κάνετε;

Η ιστορία της οικογένειάς μου ξεκινάει πριν το 1500μ.Χ. Ο προ προ προ προ ... πάππους μου ήταν δούκας στη Φλορεντία με το όνομα De Cule.  Θα  ήθελα να πάω πίσω στο χρόνο και να ζήσω την ιστορία του που τον ανάγκασε να φύγει από τη Φλορεντία και να μετοικήσει στο Οίτυλο της Μάνης όπου και έφτιαξε τον τότε πύργο της οικογένειας και έχτισε τη μονή Δεκούλων (εξελληνισμένο De Cule).

8. Το ποτήρι το βλέπετε μισοάδειο η μισογεμάτο;



Μαχόμενη στη δουλειά μου μεταξύ ζωής και θανάτου, χρέος μου είναι σε όσους υπηρετώ να το βλέπω πάντα μισογεμάτο !

9. Διαλέξτε: ελληνική, μεξικάνικη ή ασιατική κουζίνα;

Είμαι θετική στο να δοκιμάζω και να μαγειρεύω τα πάντα, αλλά λατρεύω την ελληνική κουζίνα.

10. Αγαπημένο στυλ διακόσμησης;

Στο σπίτι μου έχω δερμάτινους αναπαυτικούς καναπέδες σε άσπρο χρώμα, μια γυάλινη τραπεζαρία, ενώ τους τοίχους και τους άλλους χώρους στολίζουν πίνακες, ξυλόγλυπτα και κεριά. Αγαπημένο μου σημείο του σπιτιού ο χώρος μπροστά από το τζάκι όπου βρίσκονται και πολλές ζωγραφιστές πέτρες, αλλά και όλες οι ποιητικές συλλογές και μυθιστορήματα των φίλων μου.



Θα ήθελα κι εγώ τώρα να φωτίσω τα μονοπάτια που οδηγούν στα παρακάτω μπλογκς ...
Cinefil

... εγώ ταξίδεψα μαζί τους κι εύχομαι να το κάνετε κι εσείς ! 
Ούριος άνεμος στο ταξίδι σας!