Αφιερωμένο στην εκλεκτή φίλη-ποιήτρια Σταυρούλα Δεκούλου-Παπαδημητρίου,
ταπεινό ψυχογράφημα στην ποίησή της..
Μια παράτολμη συντριβή..
Μια παράτολμη συντριβή την ακολουθούσε
--Να σταθώ για λίγο κοντά σας -είπε-
σιωπηλή,στην οχλοβοή τω περαστικών ??
Λειτουργούσε στα όρια της υπομονής
σαν παγιδευμένο περιστέρι
στον ίσκιο του απέραντου δάσους
ή στην αίσθηση κάποιας απώλειας !!
Ποιά τα ευρήματα της ψυχής της ??
Έγινε μόνιμο ρίγος αποθησαύριστο
κάποιας ετοιμόγεννης πτήσης ??
Μια παράτολμη συντριβή
προέτρεχε της εποχής της...
Πόσες λευκές μέρες κρύβουν οι μνήμες !!
Πόσες ανοιχτές αγκαλιές κρύβει το ξημέρωμα !!
Με την εκτίμησή μου... Κώστας Καρούσος.
23 / 5 / 2016