Κάθε που κουράζεται η ψυχή από τα τόσα της ζωής ταξίδια, αρχίζει η ποίηση κι αναβλύζει απ' τα εσώτερά μας και οι στίχοι πλέκουν ένα δίχτυ ασφαλείας να μας σώσει από το βάραθρο του χάους κάθε που πηδάμε στο κενό...

Παρασκευή 1 Απριλίου 2016

Κριτική της ποίησής μου από τον Μιχάλη Σταφυλά


Υπογράφει ο κύριος Μιχάλης Σταφυλάς στο νέο τεύχος του λογοτεχνικού περιοδικού 
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΉ ΖΩΗ, (σελ 143)

Ευχαριστώ από καρδιάς για την τιμή της προσοχής και τη βαρύτητα της γνώμης σας !


Ο Κύκλος της Ψυχης 

Κι ύστερα έμεινα εδώ, 
σαν μια σταγόνα θάλασσα,
να στεγνώνω κάτω από τον ήλιο του γέλιου σου, 
να σου χαρίζω το αλάτι της ψυχής μου

Κι εσύ σαν άλλος Αίολος να φυσάς
και να το ταξιδεύεις στα σύννεφα ψηλά,
να ‘ναι η βροχή τους σαν τα δάκρυα της γης,
αυτά τα γνώριμα, τ’ αληθινά
που μαρτυράνε πάντα κάτι από αλμύρα, 
κάτι από τον κύκλο της ψυχής.

21/11/14
Σταυρούλα Δεκούλου Παπαδημητρίου

Το παραπάνω ποίημα φιλοξενείται στο Λογοτεχνικό Περιοδικό Πνευματική Ζωή, 
του Μιχάλη Σταφυλά, τεύχος 223, σελίδα 160