Κάθε που κουράζεται η ψυχή από τα τόσα της ζωής ταξίδια, αρχίζει η ποίηση κι αναβλύζει απ' τα εσώτερά μας και οι στίχοι πλέκουν ένα δίχτυ ασφαλείας να μας σώσει από το βάραθρο του χάους κάθε που πηδάμε στο κενό...

Δευτέρα, 10 Φεβρουαρίου 2020

ΠΟΡΣΕΛΆΝΙΝΗ ΚΟΥΚΛΑ



Πονάω, ψιθύρισε. 
Αυτό το φορτίο είναι τόσο βαρύ, πώς να το σηκώσω;
Δεν έχεις ανάγκη εσύ. Είσαι δυνατή! της είπαν και προσπέρασαν.
Κι εκείνη συνέχισε μόνη.
Έκρυψε προσεχτικά τη ρωγμή στο χέρι της .
Θα έπρεπε να φορά απλά μακρυμάνικα ρούχα.

Κουράστηκα, ψιθύρισε.
Αυτό το βουνό είναι πολύ ψηλό, πώς να τo ανέβω;
Δεν έχεις ανάγκη εσύ. Είσαι δυνατή! της είπαν και προσπέρασαν.
Κι εκείνη συνέχισε μόνη.
Έκρυψε προσεχτικά τη ρωγμή στο πόδι της .
Θα έπρεπε να φορά απλά μακριά φουστάνια.

Φοβάμαι, ψιθύρισε.
Αυτοί οι άνθρωποι με πονάνε.
Δεν έχεις ανάγκη εσύ. Είσαι δυνατή! της είπαν και προσπέρασαν.
Κοίταξε το ρημαγμένο της κορμί, το γεμάτο ρωγμές.
Ευτυχώς θα το έκρυβαν τα φαρδιά της ρούχα.

Μη φωνάζετε, ψιθύρισε.
Οι φωνές σας μου χαράζουν το πρόσωπο.
Δεν έχεις ανάγκη εσύ. Είσαι δυνατή! της είπαν και προσπέρασαν.
Κοίταξε το πρόσωπό της στον καθρέπτη.
Αλλοιωμένο, δίχως χρώμα, δίχως συνέχεια, δίχως έκφραση.

Έβγαλε όλα της τα ρούχα και βγήκε στον κόσμο γυμνή
Κι άφησε να φανούν όλα της τα σημάδια.
Πόσο άσχημη είσαι, της φώναξαν και γέλασαν.
Σφοδρός αέρας την τράνταξε και την σκόρπισε σε κομμάτια.
Αυτή ήταν η δυνατή; είπαν καγχάζοντας και προσπέρασαν.

Μια σιγανή βροχή της χάριζε τα δάκρυα που ο κόσμος της είχε στερήσει.

11 σχόλια:

  1. Από τα πλέον συγκλονιστικά ποιήματά σου που είχα την τιμή και τη χαρά να διαβάσω Σταυρούλα. Σαν σύλληψη, σαν θέμα, σαν λυρισμό και στίχους.
    Ένα μεγάλο μπράβο με την καρδιά μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γιάννη μου, καλημέρα μας.
      Είναι χαρά μου το κάθε σου σχόλιο, ειδικά σε αναρτήσεις που ξέρω πως αγγίζουν τις ευαίσθητες χορδές σου και την ευγένεια του χαρακτήρα σου.
      Σε φιλώ

      Διαγραφή
  2. Θαυμάσιο!!!
    Δεν λέω τίποτε άλλο.
    Το απόλαυσα κι ας πονάνε όσα λέει...
    Φιλιά και καλή εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ Γλαύκη μου.
      Καλώς σε ξαναβρίσκω...έλειψα καιρό.
      Είναι χρά μου να σας ανταμώνω.
      Φιλιά πολλά!!

      Διαγραφή
  3. "Δεν έχεις ανάγκη εσύ, είσαι δυνατή!"
    Σε πόσους συνειρμούς του μυαλού αφήνεις να μας οδηγήσει ο στίχος σου Σταυρούλα!
    Πως δένεται η εικόνα με την ανάγκη να ελαφρύνει το φορτίο της ψυχής, να οχυρωθεί πίσω από ένα χαμόγελο, να χωρέσει σε μια αγκαλιά την μοναξιά της.
    Αντέχεις! Δεν προσπαθώ να ερμηνεύσω το ποίημα. Μιλάει τόσο έντονα από μόνο του, που το ζω. Λέξη προς λέξη!
    Με συγκίνησε! Υπέροχο!
    Σ’ ευχαριστώ Σταυρούλα!
    Καλό ξημέρωμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αννα μου, καλή σου μέρα.
      Πόσο αγαπώ σαν παίρνεις τα λόγια μου στα χέρια σου
      και τα κοιτάς και τα σηκώνεις στο φως..
      Σε ευχαριστώ πολύ για το όμορφο σχόλιό σου.
      Σε ευχαριστώ πολύ που εισαι πάλι εδώ ...την αγάπη μου !!

      Διαγραφή
  4. Τι στίχοι!! Σταυρούλα μου φοβερό ΚΑΙ αυτό σου το ποίημα. Κατευθείαν στην καρδιά.
    Χαίρομαι που επανήλθες. Πίστεψα για λίγο ότι σε κέρδισε το φέις αλλά πολύ χαίρομαι να βλέπω τα πορτοπαράθυρα σου εδώ ανοικτά
    Σε φιλώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μου λείψατε Αννούλα μου και μου έλειψε και το σπιτικό μου εδώ.
      Νομίζω πως ήρθα για να μείνω οριστικά.
      Σε ευχαριστώ πολύ για τα γλυκά σου λόγια.
      καλή σου μέρα!

      Διαγραφή
  5. Πρώτη μου επαφή μαζί σου και τι να πω..απλά συγκλονιστικό!. Τι λόγια κατευθείαν στην καρδιά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλησπέρα, ευχαριστώ πολύ που είσαι εδω... δεν σε βλεπω. Δωσε μου ένα ονομα να σου απευθυνθω. Χαίρομαι πολύ αν βρηκες στα λόγια μου, λογο να σταθεις. Καλως όρισες

      Διαγραφή